چرا دانش‌آموزان به آموزش الکترونیکی علاقه دارند؟

چرا دانش‌آموزان به آموزش الکترونیکی علاقه دارند؟

دانش آموزان به آموزش الکترونیکی علاقه دارند؛ زیرا این نوع آموزش با زندگی دیجیتالی آنها هماهنگ‌تر اســت. محتوای چندرسانه‌ای مانند ویدئو به آنها این اجازه را می دهند که در حین تماشا لذت هم ببرند و مطالب را از طریق بازی یاد بگیرند و درنهایت به دانش‌آموزان این اجازه را می‌دهد که برای فهم مطالب جدید هر لحظه و هر کجا به درون دریای اطلاعات شیرجه بزنند.

بیایید نگاه دقیق تری به دلایل علاقه‌ی دانش‌آموزان به آموزش الکترونیکی داشته باشیم. بچه‌ها آینده‌ی والدین خود هستند. همه‌ی افراد جامعه بدون در نظر گرفتن رنگ، زبان، سن و سال با این جمله موافق‌اند. کودکان امروز در آینده زندگی خواهند کرد و جامعه باید کودکان را برای مسئولیت‌های آینده آماده کند. در کنار عناصر اجتماعی مانند خانواده و جامعه‌ی مدنی، مدارس نقش حیاتی را ایفا می‌کنند.

هم‌اکنون ما هیچ تصور قطعی از ظاهر و کارکرد مدارس آینده نداریم. با اینکه روش آموزش در عصر صنعت کماکان در حال اجراست، می‌توان گفت که آموزش عصر تکنولوژی بسیار سریع گسترده می‌شود.

هم‌اکنون در بسیاری از نقاط جهان دبیران از تکنولوژی آموزشی برای تولید محتوای متنوع آموزشی و ارائه‌ی بهتر آنها در کلاس‌ها استفاده می‌کنند. حتی افرادی هستند که تلاش می‌کنند تا حق بهره‌مندی از تکنولوژی برای تمام دانش‌آموزان به رسمیت شناخته شود؛ به این امید که شاهد حضور لپ‌تاپ‌ها و تبلت‌ها به عنوان تخته‌ سیاه و دفتر مشق برای همه‌ی دانش آموزان باشند.

تکنولوژی هنوز نتوانسته از تمام امکانات خود در امر آموزش استفاده کند ولی هم دانش‌آموزان و هم دبیران می‌دانند که فضای بیشتری برای بهره‌مندی از این عنصر وجود دارد. دانش‌آموزان در مورد تمام روش‌های نوین آموزش دیجیتالی کنجکاو و علاقه‌مند هستند. شاید آنها باید در مورد میزان استفاده از تکنولوژی رأی بدهند؛ زیرا آنها کسانی هستند که در آینده زندگی خواهند کرد.

آموزش الکترونیکی به حال و هوای دیجیتالی دانش‌آموزان نزدیک‌تر است

امروزه همه آنلاین هستند. شبکه‌های اجتماعی جایگزینی برای پیوندهای اجتماعی سنتی شده‌اند و ارتباطات آنلاین به طور بی‌وقفه در حال انجام است. دانش‌آموزان در شبکه‌های اجتماعی فعال هستند اما از طرف دیگر معلم‌ها چندان طرفدار شبکه‌های اجتماعی نیستند و این مسئله بیشتر به دلیل درک نادرست از قابلیت مثبت آموزشی شبکه‌های اجتماعی است.

فروشنده‌ای خوب، کالای خود را در جایی قرار می‌دهد که احتمال دیده شدن آن بیشتر است. دانش‌آموزان مخاطبان دبیران هستند و اگر آنها زمان زیادی را در شبکه‌های اجتماعی می‌گذرانند چرا محتوای آموزشی را در شبکه‌های اجتماعی قرار ندهیم؟ گفتگو در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند روش خوبی برای بحث باشد. بچه‌ها می‌توانند ویدئوهای مفید ببینند و حتی تکالیف خود را به شکل ویدئو بارگذاری کنند.

یک سیستم مدیریت آموزش همراه با دارا بودن ویژگی‌های شبکه‌های اجتماعی و ادغام شدن با سایت‌های اجتماعی باعث جذب و فعالیت بیشتر دانش‌آموزان می‌شود. به‌علاوه معلمان و مربیان می‌توانند فعالیت دانش‌آموزان را بهتر رصد کنند و سریع‌تر متوجه مشکلات احتمالی دانش‌آموزان بشوند.

آمار به دست آمده در سال 2015 نشان می‌دهد 54 درصد دانش‌آموزان به طور مداوم از یکی از سایت‌های ارائه دهنده‌ی ویدئو استفاده می‌کنند، 40 درصد معتقدند استفاده از ویدئو در انجام تکالیف مفید است.

استفاده از ویدئو در آموزش الکترونیکی

از آنجا که بچه‌ها به ویدئو خیلی علاقه دارند، ویدئوهای آموزشی با محتوای آموزشی می‌توانند بچه‌ها را با علاقه و زمان بیشتری نسبت به منابع مکتوب سرگرم آموزش کنند. علت این جریان در کارکرد مغز نهفته است؛ زیرا تماشای ویدئو فعالیت ذهنی بیشتری نسبت به مطالعه می‌طلبد.

دلیل آن هم درگیر شدن بیشتر حس‌های مختلف در حین تماشای ویدئو است. ترکیب حس‌های بینایی، شنوایی و در برخی موارد لامسه و درک آنچه بر روی صفحه نمایش اتفاق می‌افتد باعث بهبود یادگیری و یادآوری اطلاعات جدید می‌شود.

آمار به دست آمده در سال 2015 نشان می‌دهد 54 درصد دانش‌آموزان به طور مداوم از یکی از سایت‌های ارائه دهنده‌ی ویدئو استفاده می‌کنند، 40 درصد معتقدند استفاده از ویدئو در انجام تکالیف مفید اســت. برای مقطع متوسطه درصد دانش‌آموزان مخاطب این سایت به 74 درصد می‌رسد و موضوعاتی را که این کانال ویدئویی پشتیبانی می‌کند شامل درسهایی مانند علوم، ریاضی، تعلیمات اجتماعی، تاریخ، زبان انگلیسی و هنر است.

در همین آمار گزارشی از میزان استفاده‌ی دبیران از ویدئوها در کلاس‌های درس نیز آمده است که نشان می‌دهد در سال 2012 حدود نیمی از معلمان به مفید بودن استفاده از ویدئو در کلاس اذعان داشته‌اند. در سال 2015 این رقم به 68 درصد افزایش یافت. دبیران از ویدئو نه تنها برای پیش بردن مطالب درسی بلکه برای تفهیم مطالب غیر درسی هم استفاده می‌کنند.

آموزش الکترونیکی به دانش‌آموزان اجازه‌ی بازی می‌دهد

شما احتمالا با مفهوم بازی‌انگاری یا گیمیفیکیشن (استفاده از اصول و مکانیسم‌های بازی در زمینه‌هایی غیر از بازی) آشنا هستید. امروزه اگر به کلاسی بروید و از دانش‌آموزان بپرسید که چرا از بازی‌های دیجیتالی خوششان می‌آید و این بازی‌ها چگونه بر تحصیل آنها تأثیر می‌گذارد، قریب به یقین جواب یکسانی را دریافت خواهید کرد مبنی بر اینکه بازی‌ها باعث تسهیل در فهم مطالب ثقیل می‌شوند.

یک سیستم مدیریت آموزش، ابزار بی‌نقصی برای بازی‌انگاری مطالب درسی است. این سیستم می‌تواند همه‌ی مطالب درسی را یکجا نگه دارد. نکته‌ی مهم‌تر گردآوری تمام اطلاعات آموزشی هر دانش‌آموز است. دانش‌آموزان زمانی که مشغول بازی هستند و فکرشان درگیر کسب امتیاز و گرفتن کاپ و پر کردن نوار فعالیتهاست در عین حال عمل آموزش و رشد توانایی‌ها هم اتفاق می‌افتد.

بچه‌ها از طریق بازی می‌توانند ضرب و تقسیم را یاد بگیرند، زمان رسیدن آقاشیر به بزکوهی را محاسبه کنند، با استفاده از نقشه‌ی گنج دزدان دریایی به گنج برسند و الی آخر. دبیران می‌توانند اطلاعات دانش‌آموزان را بررسی کنند و سرعت عمل آنان را ارزیابی کنند، بعدا تعداد خطاهای‌شان را ببینند و نقاط ضعفشان را شناسایی کنند و با در نظر گرفتن تمام این اطلاعات می‌توانند به هر دانش‌آموز به صورت اختصاصی و با در نظر گرفتن جریان آموزشی خودش کمک کنند.

آموزش الکترونیکی‌ سیار است

یک لحظه به این شرایط فکر کنید. چند نفر را می‌شناسید که از خط ثابت استفاده می‌کنند؟ یا زمانی که دو نفر بر سر پایتخت برزیل با هم بحث می‌کنند آیا تا رسیدن به خانه و چک کردن با کامپیوتر صبر می‌کنند یا تلفن‌های هوشمندشان را از جیب بیرون می‌آورند و به مباحثه پایان می‌دهند؟ بچه‌ها هم در دنیایی که ما هستیم زندگی می‌کنند و حتی وضعیت بهتری از ما در دنیای دیجیتالی دارند.

با توجه به آمار هم میزان استفاده از موبایل و تبلت در بین دانش‌آموزان به طور چشمگیری در حال افزایش است. نکته‌ی مهم این است که دانش‌آموزان از طریق تبلت‌ها می‌توانند به نرم‌افزارهای آموزشی دسترسی داشته باشند. دانش‌آموزان با استفاده از این نرم‌افزارها این امکان را دارند که بدون دسترسی به اینترنت مباحث درسی خود را بخوانند.

در دسترس بودن مباحث درسی چه به لحاظ زمانی و چه مکانی باعث می‌شود دانش‌آموزان در ارتباط با کلاس باقی بمانند. در نهایت زمانی که دانش‌آموزان در پی جوابی برای سؤال‌شان هستند اگر پاسخ در زمان مورد نیاز دریافت شود در فهم و یادآوری آن جواب تأثیر زیادی خواهد داشت.

آخرین کلام

مدارس نقش بسیار حیاتی در حمایت از کودکان امروزی یا به تعبیر بهتر شهروندان آینده دارند. ما نمی‌دانیم آینده برای‌مان چه چیزی به ارمغان خواهد آورد؛ اما آموزش الکترونیکی، راهی مطمئن برای مدارس آینده است.

منبع: شماره 11 مجله سرای دانش

درباره نویسنده

محسن خسروجردی