تخفیف ویژه
دردسرهای مقایسه کردن و ایده آل گرایی در دانش آموزان | رهپویان دانش واندیشه

دردسرهای مقایسه کردن و ایده آل گرایی در دانش آموزان

دردسرهای مقایسه کردن و ایده آل گرایی در دانش آموزان

یکی از مشکلات دانش‌آموزان در هنگام درس خواندن مقایسه کردن و ایده‌آل گرایی است که باعث می‌شود دانش‌آموز به سادگی از درس خواندن مایوس شود و نتواند درس بخواند.

شاید تلاش شما و اصل استفاده از مهارت سخت‌کوشی در فعالیت‌ها برای داشتن یک روند موفقیت‌آمیز پایدار در زندگی باشد. اما تداوم روند نتایج مثبت، که خواسته‌ همیشگی ماست، به معنی تداوم آسانی و نتیجه بخش بودن همه فعالیت‌ها نیست.

ما هنگام اجرای برنامه‌ها با چالش‌های بسیاری مواجه می‌شویم؛ چالش‌هایی که گاهی فرایند کلی را تا آستانه‌ شکست می‌برد. اما آیا این توقف برای یک فرد سخت‌کوش قانع‌کننده است؟

چرا قبل از مقایسه با دیگران ابتدا به میزان پیشرفت خود نسبت به بازه‌های زمانی مشابه در گذشته یا نسبت به دفعات قبل اجرای همان فعالیت اقدام نمی‌کنید؟ اگر تلاش در اجرای برنامه‌ها یک اصل راهبردی است، ابتدا با انجام مقایسه‌های فردی هدفمند، میزان کارایی تلاش و پشتکار خود را خوب ارزیابی کنید.

توجه به برخی از فعالیت‌های نامطلوب و نادرست از به وجود آمدن این چالش‌ها پیشگیری می‌کند و هنگام روبرو شدن با این چالش‌ها دست بسته عمل نخواهید کرد؛ زیرا تلاش شما قدرت پیروزی بر هر چالشی را به شما می دهد.

در گام اول باید از چالش‌های مقایسه‌ای پرهیز کرد. مقایسه‌ در هنگام بررسی تفاوت‌ها، اگر متناسب با شرایط نباشند نه تنها کمکی به پیشرفت نخواهند کرد بلکه می‌توانند در بلند مدت به عاملی بازدارنده تبدیل شوند. حال برای این منظور باید برای این سوالات پاسخی واضح بیابید:

اساسا چه میزان مقایسه با اطرافیان برای تسلط بر بخش‌های مختلف فعالیت‌ها لازم است؟ این مقایسه کمکی به الگوبرداری روش‌های موفقیت‌آمیز خواهد کرد یا صرفا نگاهی غیر حرفه‌ای به روند اجرای فعالیت‌های آنهاست؟ آیا به جای مقایسه ذهنی در گفتگوی مستقیم با همان فرد نتایج بهتری از شناخت روش‌ها حاصل نمی‌شود؟

پاسخ صحیح به این سوالات می‌تواند به حل این موضوع کمک کند که لزوما همیشه نیازی به مقایسه با اطرافیان وجود ندارد و هنگام مقایسه نیز می‌توان صرفا به نکات الهام‌بخش و مثمرثمر توجه داشت. باید به خاطر داشت که همیشه یک الگوی برتر در مقایسه‌ها وجود دارد و آن مقیاس فردی برای مقایسه است.

چرا قبل از مقایسه با دیگران ابتدا به میزان پیشرفت خود نسبت به بازه‌های زمانی مشابه در گذشته یا نسبت به دفعات قبل اجرای همان فعالیت اقدام نمی‌کنید؟ اگر تلاش در اجرای برنامه‌ها یک اصل راهبردی است، ابتدا با انجام مقایسه‌های فردی هدفمند، میزان کارایی تلاش و پشتکار خود را خوب ارزیابی کنید.

ایده‌آل‌گرایی صرف، چالشی دیگر در اجرای فعالیت‌هاست. در واقع ایده‌آل‌گرایی زمانی تبدیل به یک چالش بازدارنده می‌شود که این خصوصیت به جای ایجاد انگیزه در اجرای بهتر فعالیت‌ها، در حد برنامه‌ریزی‌های سختگیرانه و ناراحتی از عدم دستیابی به آن اهداف متوقف شود. ویژگی جایگزین برای این چالش، واقعگرایی است.

وقتی اهداف شما بر مبنای وضعیت موجود با نگاه پیشرفت مستمر تنظیم شوند، همیشه در مقیاس اجرایی نیز پربازده خواهند بود. ضمن این‌که به کمک این ویژگی میزان دستیابی به اهداف همیشه قابل ارزیابی خواهد بود و کمبودهای موجود به خوبی شناسایی می‌شوند و برای رفع آنها برنامه‌ریزی‌هایی اصولی خواهید کرد.

مترجم: حسام زینی

شماره 10 مجله سرای دانش

درباره نویسنده

محسن خسروجردی