تخفیف ویژه
رضا عباسی نقاش بنیانگذار مکتب اصفهان | رهپویان دانش واندیشه

رضا عباسی نقاش بنیانگذار مکتب اصفهان

رضا عباسی نقاش بنیانگذار مکتب اصفهان

مکتب اصفهان عنوانی است که برای اوج‌گیری فعالیت‌های مختلف فلسفی، فقهی و هنری در طی سده ۱۷ و اوایل ۱۸ میلادی (۱۰ و ۱۱ هجری قمری) در اصفهان به کار برده می‌شود. این دوره از زمانی آغاز شد که شاه عباس در ۱۰۱۷ هجری قمری/ ۱۵۹۸ میلادی پایتخت صفویان را به اصفهان منتقل کرد.

رضا عباسی نقاش صاحب سبک و نام آور عهد صفوی، بنیان‌گذار مکتب اصفهان است که مهمترین ویژگی‌اش پرهیز از مصورسازی کتب ادبی و بازگشت به نقاشی ناب است. رضا عباسی سنت واقعگرایی کمال‌الدین بهزاد را ادامه داد و به بازنمایی جهان واقعی گرایش داشت اما هیچ گاه به شگردها و تکنیک‌های نقاشی فیگوراتیو، چون برجسته نمایی و پرسپکتیو، متوسل نمی‌شد.

او با نوآوری در طراحی و کشف ارزش‌های بیانی خوشنویسی شکسته نستعلیق در نقاشی، تحولی بزرگ را رقم زد؛ اما مهمترین اهمیت نقاشی رضا عباسی در این است که برای نخستین بار ارزش‌های ناب خط را کشف کرد.

مهمترین اهمیت رضا عباسی در نقاشی کلاسیک ایرانی، کشف ارزش‌های بیانی خط است. خطوط دورانی و سیال و قلمگیری‌اش در پرتره از همان ریتم و پیچ و تابی برخوردار است که در خوشنویسی شکسته نستعلیق می‌توان یافت.

فضاسازی‌های روان و ساده، خطوط منحنی دلپذیر و استفاده از حداقل رنگ، شیوه خاص نقاشی رضا عباسی است. امروزه این گمان که رضا عباسی همان آقا رضا است پذیرفته شده است.

او با نوآوری در طراحی و کشف ارزش‌های بیانی خوشنویسی شکسته نستعلیق در نقاشی، تحولی بزرگ را رقم زد؛ اما مهمترین اهمیت نقاشی رضا عباسی در این است که برای نخستین بار ارزش‌های ناب خط را کشف کرد.

رنگ گذاری رضا عباسی شامل انواع ارغوانی، قهوه‌ای و خاکستری فام دار، در نقاشی کلاسیک ایرانی تازگی دارد. عمده آثاری که از رضا عباسی به جای مانده به صورت نقاشی و طراحی تک برگ است.

درباره نویسنده

محسن خسروجردی