تخفیف ویژه
پژوهشی درباره سرعت یادگیری/ یادگیری شامل آموختن و یادآوری است | رهپویان دانش واندیشه

پژوهشی درباره سرعت یادگیری/ یادگیری شامل آموختن و یادآوری است

پژوهشی درباره سرعت یادگیری/ یادگیری شامل آموختن و یادآوری است

سرعت یادگیری

پشتکار و تمرین مداوم، رمز موفقیت افراد، به ویژه ورزشــکاران و محصلان دانسته می‌شود. با وجود این، پژوهش‌های متعددی این موضوع را رد می‌کنند. در پژوهش‌های انجام شده در خصوص تمرین انبوه و تمرین زماندهی‌ شده، با وجود نتایج بهتر شیوه یادگیری اصلاح شده ، باز هم مشارکت کنندگان متوجه پیشرفت کار خود نمی‌‌شدند.

گروهی از آنها قرار شد لوبیاهای خود را در سطل‌هایی پرتاب کنند که یک متر با آنها فاصله داشت.  گروه دوم هم به تمرین روی سطل‌های نیم متری و 5/1 متری پرداختند. ایــن تمرین 12 هفته ادامه یافت و پس از آن، زمان امتحان فرارسید.

در روز امتحان از همه کودکان خواسته شد برای پرتاب لوبیا در ســطل‌هایی با فاصله 1 متری با یکدیگر رقابت کنند. نتیجه آن بود که کودکانی که روی سطل‌های نیــم و 5/1 متری تمرین کرده بودند عملکرد بهتری نسبت به کودکانی داشتند که 12 هفته را به تمرین روی فاصله 1 متری گذرانده بودند؛ اما چرا چنین نتیجه‌ای به دست آمد؟ اجازه دهید پاسخ این سؤال را پس از بررسی شیوه‌ی یادگیری انسان‌ها بررسی کنیم.

تمرین انبوه و زیاد

بیشتر ما باور داریم که یادگیری زمانی بهتر خواهد شد که با هدفی مشخص و تنها برای یادگیری و بهبود موضوعی خاص به تمرین بپردازید. فلسفه »تمرین، تمرین، تمرین» هم به همین موضوع اشاره دارد و قصد دارد موضوعی خاص را ملکه ذهن کند. اعتماد داشتن به نتیجه بخشی تمرین‌های متمرکز و مکرر تا زمان تثبیت شدن آنها در حافظه بسیار فراگیر است.

معلمان، ورزشکاران، مربیان و دانش‌آموزان از این روش استفاده‌های فراوانی می‌کنند. پژوهشگران این نوع از تمریــن را «تمرین انبوه» می‌نامند. در این روش، بهبود  یادگیری و افزایش تسلط یادگیرنده‌ها روی مطالب آموزشی بسیار ملموس است و می‌توان تفاوت‌ها را لحظه به لحظه مشاهده کرد. با این حال، برخلاف آنچه با چشمان خود می‌بینیم، حقیقت چیز دیگری است.

آموختن و یادآوری

اگر یادگیری را شامل دو بخش «آموختن» و »یادآوری» بدانیم، آنگاه تمرین انبوه تنها در بخش اول به افراد کمک می‌کند. اینکه یک موضوع را با چه سرعتی بیاموزیم، ارتباطی با آن ندارد که در آینده چگونه آن را به یاد بیاوریم. از طرف دیگر، از این دانش باید بتوان در مواقع مورد نیاز استفاده کرد و استفاده عملی از آن در بخش‌های مختلف زندگی بسیار حیاتی است.

به طور کلی سرعت آموختن در تمرین انبوه بسیار زیاد است اما سرعت فراموشی پس از آن هم بیش از حد است. اگر بین تمرین‌ها فاصله زمانی انداخته شود، بازآموزی‌های دوره‌ای در آن اعمال شود و در نهایت موارد آموزشی متنوع شوند، این مشکل تمرین انبوه از بین می‌رود.

در این صورت سرعت یادگیری کاهش می‌یابد و فرد یادگیرنده سرعت پیشرفت موجود در تمرین انبوه را تجربه نمی‌کند، اما به دلیل تلاش شناختی بیشتر در فرایند یادگیری، دانش اکتسابی در آینده بهتر یادآوری می‌شود و استفاده عملی از آن هم امکانپذیرتر خواهد بود.

نکته‌ی جالب آنجاست که در پژوهش‌های انجام شده در خصوص تمرین انبوه و تمرین زماندهی‌ شده، با وجود نتایج بهتر شیوه یادگیری اصلاح شده (نسبت به ‌‌تمرین انبوه)، باز هم مشارکت کنندگان متوجه پیشرفت کار خود نمی‌‌شدند. آنها اعتقاد داشتند که مواد آموزشی را در زمان تمرین انبوه بهتر یاد گرفته‌‏اند. شاید به همین دلیل است که رواج گسترده و غیر منطقی تمرین انبوه را در هر جایی می‌‌توانیم مشاهده کنیم.

مترجم: مهدی نیکوئی

منبع: شماره 327 مجله آزمون

درباره نویسنده

محسن خسروجردی