پس از زمین/ در جستجوی سیاره انسان‌ها

پس از زمین/ در جستجوی سیاره انسان‌ها

در مطلب قبلی پرونده پس از زمین به این موضوع پرداختیم که سیارک‌ها بسیاری از منابع مورد نیاز انسان‌ها برای زندگی را در اختیار دارند. در این مطلب به معرفی مکان‌های قابل حیات برای انسان می‌پردازیم.

از ابتدای شروع اکتشافات کیهانی بشر به دنبال تسخیر آسمان بود. انسان‌ها اکنون بیشتر از آنکه به دنبال تسخیر باشند از ناچاری و فهم این واقعیت که دیگر زمین مکان مناسبی برای زندگی نیست در جستجوی سیاره‌ای تازه اکتشافات کیهانی را با سرعتی بیشتر انجام می‌دهند. در زیر چند مقصد را معرفی کرده‌ایم.

ماه

مقصد اول: ماه

فاصله از زمین: 384 هزار و 400 کیلومتر

مزایا: امکان بازگشت به زمین در شرایط اضطراری

فرصتی مناسب برای آزمون فناوری‌های جدید

ارتباط مستقیم و پر سرعت با زمین

معایب: شب‌هایی که دو هفته طول می‌کشد

نبودن جو یا میدان مغناطیسی محافظ

نوسان شدید دمایی

مریخ

مقصد دوم: مریخ

فاصله از زمین: 225 میلیون کیلومتر

مزایا: تنها سیاره منظومه شمسی که نه داغ است و نه از گاز تشکیل شده است.

وجود منبعی سرشار از آب یخ‌زده

سیاره‌ای نسبتا نزدیک

معایب: عدم وجود میدان مغناطیسی محافظ تشعشعات

طوفان گرد و غبار به اندازه قاره

20 دقیقه تأخیر در ارتباط با زمین

اروپا

مقصد سوم: اروپا(قمر مشتری)

فاصله از زمین: 628 میلیون کیلومتر

مزایا: میزان آب‌های آن بیشتر از آب اقیانوس‌ها، دریاها، رودخانه‌ها و دریاچه‌های زمین است.

معایب: در معرض پرتوهای شدید انفجاری میدان مغناطیسی مشتری قرار دارد.

خطر برخورد شهاب سنگ

فضای بین سیاره ای

مقصد چهارم: فضای بین سیاره‌ای

فاصله از زمین: 1 میلیون کیلومتر

مزایا: فضایی نامحدود برای ساخت زمین یا سیاره‌ای چرخنده

عدم وجود محدودیت توپوگرافی و نقشه برداری

قابلیت ایجاد جاذبه‌ای همانند زمین

معایب: باید همه چیز از نو ساخته بشود

مقصد پنجم: سیاره فراخورشیدی کپلر 438b

فاصله از زمین: 470 سال نوری( 4.4 کوادریلیون کیلومتر)

مزایا: یکی از سیارات فراخورشیدی که کاملا شبیه به زمین است.

در فاصله‌ای قرار گرفته است که امکان حیات در آن وجود دارد.

معایب: برای رسیدن به آن زمانی بیشتر از عمر آدم زمان لازم است.

خورشید آن کوتوله سرخ است و خطر شعله‌های خورشیدی تهدید کننده حیات در آن وجود دارد.

ادامه دارد…

درباره نویسنده

محسن خسروجردی