گیاهخواری هندی واقعیت یا تصوری غیر واقعی

گیاهخواری هندی واقعیت یا تصوری غیر واقعی

هندی‌ها مشهورند به ملتی گیاهخواهر و گفته می‌شود نسبت به متوسط جهانی گوشت کمتری مصرف می‌کنند. با این وجود تصوری که در خصوص هندی‌های گیاهخوار وجود دارد کاملا درست نیست و شواهد چیز دیگری را نشان می‌دهد.

هندوستان جمعیت زیادی دارد و در این زمینه همواره با چینی‌ها رقابت داشته‌اند. این کشور به سرعت از جامعه‌ای با اقتصاد وابسته به کشاورزی به جامعه‌ای صنعتی تبدیل شدند. در همین حال جهان هم به سمتی پیش رفت که مصرف گوشت به عادت همیشگی مردم تبدیل شد.

گیاهخوار هستند اما نه همه

گیاهخواری در هندوستان در سی سال گذشته روز به روز کمتر شده است. اکنون فقط حدود سه نفر از هر ده نفر به نظر می‌آید که گیاهخوار باشند و پژوهشی در سال 2016 میلادی نشان می‌داد که بیش از نیمی از مردم 15 تا 34 ساله هندوستان گوشت می‌خورند.

پژوهشی جدید نشان می‌دهد که فقط سی درصد زنان و 22 درصد مردان هندی گیاهخوار هستند. پژوهش‌های دیگر هم تقریبا همین نتایج را نشان می‌دهند. البته این آمارها ممکن است اشتباه باشند چون خود هندی‌ها می‌گویند که به خاطر محدودیت‌های دینی و اینکه گیاهخواری از اصول بسیاری از دین‌های هندی است، مجبورند که تظاهر به گیاهخواری کنند و پاسخ درست به پرسشنامه‌ها نداده باشند.

هندی‌های عاشق جوجه کبابی

گوشت مرغ یکی از پرطرفدارترین گوشت‌ها در هندوستان است و این کشور یکی از بزرگترین مصرف کنندگان این گوشت به حساب می‌آید. جامعه شهری هندوستان یکی از اصلی ترین عوامل افزایش مصرف گوشت در این کشور است و بالاترین درصد گوشتخواران در استان‌های جنوبی همانند تلانگانا، آندرا پرادش، تامیل نادو و کرالا زندگی می‌کنند.

کم شدن تعصبات و تعلقات دینی در هندوستان هم عامل بعدی بالا رفتن مصرف گوشت در کشور هندوستان شمرده می‌شود. با اینکه 80 درصد هندی‌ها به دین هندو اعتقاد دارند و در این دین و ادیان زیرمجموعه آن برای خوردن و آشامیدن محدودیت‌های مختلفی در نظر گرفته است، هندی‌ها کمتر از گذشته به دستورهای سنتی این دین توجه دارند.

شهرنشینی و گوشتخواری

در کنار دین و تفاوت‌های فرهنگی، چند فاکتور مهم دیگر هم در این تغییر هندوستان تاثیرگذار بوده‌اند. رونق شهرنشینی، بالا رفتن درآمد، جهانی شدن و نفوذ فرهنگ بیگانه نقش مهمی داشته‌اند. به رغم این موارد، برخی همچنان معتقدند خوردن گوشت از نظر اجتماعی و فرهنگی غیر قابل قبول است.

درباره نویسنده

محسن خسروجردی