آیا حیوانات با پدربزرگ و مادربزرگشان زندگی می‎کنند

2 هفته پیش

روابط بین والدین و فرزندان و همچنین پدربزرگ‎‌ها و مادربزرگ‌ها در بین انسان‎‌ها و نژاد هموساپینس که گفته می‌شود بشر امروزی نیز از همین نژاد است امری معمول است. اما آیا حیوانات هم پدربزرگ و مادربزرگشان می‌کنند و روابط آن‌ها چگونه است.

جواب این سؤال در خصوص بسیاری از گونه‌های جانوری به وضوح منفی است. معمولا حیوانات مختلف آنقدر عمر نمی‌کنند که نوه‌های خود را ببینند. حتی اگر عمر حیوانی به اندازه دیدن نوه‌های خود باشد اکثر گونه‌های جانوری برای پیدا کردن غذا پراکنده می‌شوند و از خانواده خود فاصله می‌گیرند بنابراین تنها در موارد نادری جانوری سمت پدربزرگ و مادربزرگ خود می‌رود.

با این وجود موارد استثنایی هم وجود دارد و این موارد در میان پستاندارانی که به صورت اجتماعی زندگی می‌کنند بیشتر مشاهده می‌شود. آنه اینیس جانورشناس کانادایی در کتاب خود، رفتار اجتماعی جانوران سالخورده، توضیح داده است که گله میمون‌های دم دراز در هندوستان به همراه پدربزرگ و مادربزرگ خود زندگی می‌کنند. در این دسته ماده‌های سالخورده با نوه‌های ماده و سایر نوه‌های خود زندگی می‌کنند.

میمون‌های دم دراز مادربزرگ وظیفه مشخصی دارند. آن‌ها باید از نوزادان گله دربرابر تهدید انسان‌ها، حمله سگ‌ها و سایر میمون‌های مهاجم دفاع کنند. برخی از دم درازهای ماده حتی به طور ویژه از نوه‌های خود مراقبت و نظافت می‌کنند و آنها را تعلیم می‌دهند.

بسیاری از نهنگ‌ها هم به صورت گروهی زندگی میکنند که در این گروه خانوادگی پدربزرگ و مادربزرگ هم حضور دارند. در این گروه‌ها ماده‌های سالخورده از نوزادان مراقبت می‌کنند درحالی که مادر در دریا به دنبال تامین غذای بچه‌هاست.

نهنگ‌های مادربزرگ اغلب رهبر دسته خود می‌شوند و ده‌ها سال بعد از اینکه تولید مثل‌شان متوقف می‌شود زنده می‌مانند. گرنی، سالخورده ترین نهنگ جهان که در سال ۲۰۱۶ مرد، بیش از صد سال عمر کرده بود. این حیوانات سالخورده از فرزندان خود در زمان‌های سخت مراقبت می‌کنند زیرا آن‌ها باتوجه به تجربه‌ای که دارند محل‌های غذا رو خوب می‌شناسند.

گله فیل‌ها هم معروف به مادرسالارند. مادربزرگ در گله گوساله‌ها هم که گروهی زندگی می‌کنند رهبر است. مادربزرگ گله معمولا تا ۸۰ سال عمر می‌کند. در پژوهشی هم مشخص شده است که اگر مادربزرگ در گله گوساله‎‌ها حضور داشته باشد هشت برابر احتمال زنده بودن در آن‌ها بیشتر است.

تا اینجا بیشتر درباره مادربزرگ‌ها گفتیم اما پدربزرگ‌ها پس چه می‌شوند. مطالعاتی که درباره انسان‌ها انجام شده است نشان می‌دهد که زنده بودن پدربزرگ عامل بهبود سلامت روح و روان کودکان است. اما در خصوص حیوانات شواهد اینچنینی وجود ندارد. حیوانات نر به ندرت با فرزندان خود زندگی می‌کنند چه برسد که بخواهند با نوه‌های خود وقت بگذرانند.

لطفا امتیاز دهید
۰
برچسب ها :
نویسنده مطلب محسن خسروجردی

بدون دیدگاه