پس از زمین/ خطرات زندگی در فضا و کودکان فضایی

4 هفته پیش

خطرات زندگی در فضا

در این قسمت از پرونده پس از زمین با تهدیداتی آشنا می‌شوید که ممکن است زندگی فضایی برای انسان‌ها به همراه داشته باشد. بدن انسان‌ها در برابر نیروی گرانشی پایین فضا آسیب پذیر است و درصد عضلات بدن در فضا کاهش پیدا می‌کند. سرنوشت رشد کودکان در فضا هم چالش بعدی زندگی در فضاست.

همانطور که می‌دانید فضا فاقد جاذبه است و برای همین فضانوردان خیلی نمی‌توانند در این حالت کارهای سنگین انجام دهند و این باعث می‌شود تا درصد عضلات افرادی که در فضا زندگی می‌کنند کم شود. استخوان بندی انسان ضعیف می‌شود و پمپاژ خون به قلب هم آهسته می‌شود. برای جبران این آسیب فضا نوردان باید دو ساعت در روز ورزش کنند. در مأموریت‌های طولانی مدت هم به برنامه ورزشی منظم و سنگینی نیاز دارند. در غیر این صورت باید فضاپیمایی طراحی شود که جاذبه در آن به صورت جاذبه زمین شبیه سازی شود.

در مأموریت‌های گذشته تجارب بسیاری در خصوص تأثیرات فضا بر بدن انسان بدست آورده‌ایم، اما مسئله‌ای تحت عنوان ریزاندامگان همزیست فراموش شده است. در چند سال گذشته، دانشمندان به طور فزاینده‌ای به نقشی که میکروب‌ها در سلامتی ما ایفا می‌کنند پی برده‌اند. میکروب‌ها سلامتی انسان را به طرق مختلف مثل سرطان، چاقی، دیابت و حتی افسردگی تهدید می‌کنند. اما رفتار ریزاندامگان همزیست یا همان میکروب‌ها در فضا چگونه است؟

در ماه مارس سال ۲۰۱۵ میلادی، فضانورد ناسا، اسکات کلی، یک سال تمام را در ایستگاه فضایی بین المللی ماند که بیشترین زمان حضور یک انسان در فضاست. این مأموریت با هدف شناخت تأثیرات فضا بر بدن انسان در مدت طولانی انجام شد.

دکتر مارتا ویتاترنا از دانشگاه نورث وسترین که در خصوص پروژه حضور بلند مدت انسان در فضا فعالیت می‌کند معتقد است فرستادن انسان به فضا فقط به معنای فرستادن انسان نیست بلکه به معنای فرستادن تریلیون‌ها میکرو ارگانیسم به فضاست. ریزاندامگان مختلف روده به عنوان مهمترین ریزاندامگان در نظر گرفته می‌شود، اما هم رژیم غذایی و استرس می‌تواند این ریزاندامگان را به سرعت تغییر بدهد. از آنجایی که رژیم کلی در ایستگاه فضایی به شدت محدود بود در تنوع میکروارگانیسم‌های روده او کاهش شدیدی دیده شد. این تغییر پس از اینکه کلی به زمین بازگشت به سرعت به حالت اولیه برگشت.

ناسا در پروژه دیگری می‌خواهد مسئله ریزاندامگان همزیست در فضا را کاملا روشن کند. در اوایل سال جاری، ماموریتی تحت عنوان پژوهش رودنت ۷ (Rodent Research-7) کلید خورد که در آن موشی به پایگاه فضایی فرستاده شد تا ببینند تغییرات ریزاندامگان همزیست آن چه تاثیری روی سلامتی موش همانند خواب و زندگی روزانه می‌گذارد. نتایج این پروژه سال بعد مشخص می‌شود، اما این پروژه به ما کمک می‌کند تا بفهمیم که ریزاندامگان همزیست بدن انسان و الگوی خواب او در فضا چه تغییری می‌کند.

سرنوشت کودکان در فضا

سرنوشت کودکان در فضا

یکی از مسائلی که دانشمندان را به چالش انداخته است مسئله رشد کودکان در فضاست. سؤال اصلی هم این است که آیا بزرگ کردن کودکان در فضا کاری اخلاقی است؟ فیلسوفان به این موضوع ریسک آگاهانه می‌گویند و از این منظر رشد کودکان در فضا اخلاقی به حساب می‌آید.

چه خطراتی کودکان را تهدید می‌کند؟

کودکان در فضا با چالش‌های زیستی و فرهنگی روبرو هستند. ممکن است در ابتدا شاهد مرگ و میر کودکان بسیاری باشیم چون هنوز نمی‌دانیم که وضعیت فضا مناسب نوزاد انسان است یا خیر. کودکان در فضا جاذبه متفاوتی را تجربه می‌کنند. داشتن فرزند در فضا نیازمند ایجاد فرهنگی متفاوت است تا کودکان بتوانند با خطرات و مشکلات فضا کنار بیایند.

آیا کودکان فضایی زندگی شیرینی خواهند داشت؟

کودکان در فضا زندگی طبیعی زمینی نخواهند داشت. آن‌ها آزادی کمتری خواهند داشت. آن‌ها هیچوقت نمی‌توانند همچون سایر کودکان تجربه تماس با محیط طبیعی را بدست بیاورند. تنها شانس این کودکان این است که آن‌ها از نظر مواد غذایی و آسایش زندگی تأمین خواهند بود و با چالش‌های کودکان در زمین روبرو نمی‌شوند.

ادامه دارد…

لطفا امتیاز دهید
۰
برچسب ها :
نویسنده مطلب محسن خسروجردی

بدون دیدگاه