هر آنچه باید درباره خورشید بدانید

درباره خورشید

خورشید علاوه بر اینکه منبع نور و گرما برای ما انسان‌ها و زمین است، همواره از نظر تاریخی، مذهبی و علمی هم مورد توجه بوده است. با توجه به اهمیت نقش خورشید در زندگی انسان، دانشمندان بیش از هر جرم آسمانی بر روی این ستاره حیات بخش تحقیق کرده‌اند. در ادامه هر آنچه باید درباره خورشید بدانید قرار داده شده است.

شکل ظاهری خورشید از زمین

از منظرگاه زمینی خورشید همانند گوی زرد مایل به سفیدی در آسمان دیده می‌شود. این ستاره در فاصله ۱۵۰ هزار کیلومتر از زمین قرار دارد. محل قرارگیری خورشید در منظومه شمسی بازوی شکارچی نامیده می‌شود که یکی از بازوهای مارپیچی و کوچک در کهکشان راه شیری است. علت نام‌گذاری این بازو به دلیل نزدیکی ستارگان آن به صورت‌ فلکی‌ شکارچی است.

مشاهده خورشید به علت درخشندگی زیاد آن به صورت مستقیم امکان ندارد و باید از عینک‌ها و وسایل مخصوص محافظ چشم استفاده کرد. نگاه کردن به خورشید با استفاده از تلسکوپ هم هرگز ایمن نیست مگر اینکه تلسکوپ مجهز به فیلتر خورشیدی مخصوص باشد.

یکی از راه‌های مشاهده خورشید با چشم مستقیم در زمان خورشید گرفتگی کامل امکان پذیر می‌شود. با قرار گرفتن ماه و خورشید در یک خط این رویداد ویژه اتفاق می‌افتد. ماه در این حالت جلوی خورشید را برای مدت کوتاهی می‌گیرد و در این صورت نگاه کردن به خورشید خطری ندارد. البته چیزی که عمده مردم در این حالت می‌بینند تاج‌های سفید خورشیدی است که به فضا اشعه می‌فرستند.

درباره خورشید

تأثیرات خورشید بر سیارات

سیارات با کمک نیروی جاذبه در اطراف خورشید قرار گرفته‌اند. جاذبه سطح خورشید ۲۷۴ هزار متر بر مجذور ثانیه است و در مقایسه با آن باید بدانید نیروی جاذبه زمین فقط ۹٫۸ متر بر مجذور ثانیه است. در این حالت هر جسمی که در نزدیکی خورشید حرکت می‌کند باید شتابی با سرعت۲ میلیون و ۲۲۳ هزار و ۷۲۰ کیلومتر بر ساعت داشته باشد تا به سمت خورشید کشیده نشود.

در اطراف خورشید پدیده‌ای با عنوان بادهای خورشیدی رخ می‌دهد که همه سیارات را تحت شعاع قرار می‌دهد. این باد اتصالی نامرئی بین خورشید و تمام اجرام واقع در منظومه شمسی ایجاد می‌کند و باعث تغییرات فصلی می‌شود. این باد خورشیدی بر روی زمین اقیانوس‌ها را هم تحت تأثیر خود قرار می‌دهد و عامل تغییرات آب و هوایی است.

درباره خورشید

حجم خورشید

خورشید ستاره‌ای غول پیکر است. از نظر اندازه، خورشید بیشترین حجم منظومه شمسی را در بر می‌گیرد. حجم خورشید ۴ میلیون و ۳۷۹ هزار کیلومتر تخمین زده شده است، اندازه‌ای که در آن می‌توان بیش از ۱ میلیون و ۳۰۰ هزار زمین قرار داد.

درباره خورشید

ساختار درونی خورشید و لایه‌های آن

خورشید کره‌ای از گازی به شدت داغ شده است. مواد تشکیل دهنده این ستاره از چند لایه تشکیل می‌شوند. در این ستاره ابتدا انرژی در هسته آن تولید می‌شود. در این قسمت هیدروژن گداخته می‌شود و هلیوم را تشکیل می‌دهد و بر اثر آن نور و گرما تولید می‌شود. در این فرآیند هسته خورشید تا بیش از ۱۵ میلیون درجه داغ می‌شود و تحت فشار لایه‌های بالایی آن قرار دارد. جاذبه خورشید که باعث تعادل بین فشار و دمای آن می‌شود شکل کروی به آن داده است.

بالاتر از هسته مناطق تابشی و همرفتی قرار گرفته‌اند. در این قسمت دما پایین‌تر است و حدود ۷ هزار تا ۸ هزار درجه کلوین تخمین زده شده است. فوتون‌های نور برای خروج از هسته و رفتن به مناطق تابشی صدها هزار سال زمان نیاز دارند. در نهایت آن‌ها به سطح خورشید می‌رسند و در این حالت به آن‌ها فوتوسفر گفته می‌شود.

درباره خورشید

سطح خورشید و جو آن

لایه فوتوسفر یا نورسپهر لایه‌ای خارجی و نمایان است که حدود ۵۰۰ کیلومتر قطر دارد و عمده تشعشعات و نور خورشید از این قسمت خارج می‌شود. لکه‌های خورشیدی هم در این قسمت قرار دارد. بالاتر از فوتوسفر کروموسفر(فام سپهر) یا لایه رنگی خورشید قرار دارد که در هنگام خورشید گرفتگی به رنگ قرمز قابل مشاهده است.

بالاتر از فام سپهر تاج خورشیدی قرار دارد. این قسمت در واقع جو خارجی خورشید است. از تاج‌های خورشیدی بادهای خورشیدی خارج می‌شوند و در منظومه شمسی حرکت می‌کنند. تاج خورشیدی به شدت داغ است و دمای آن میلیون‌ها درجه کلوین تخمین زده می‌شود. علت داغی تاج‌های خورشیدی از نظر علمی کشف نشده است. تنها این احتمال می‌رود که  شعله‌ها و زبانه‌های آتش که به آن‌ها شعله‌های نانویی یا نانوشعله هم گفته می‌شود بیشترین نقش را در داغ شدن تاج‌ها داشته باشند.

درباره خورشید

شکل گیری خورشید

در مقایسه با سایر ستاره‌ها، خورشید به نظر می‌آید که کوتوله‌ای زرد باشد. اندازه خورشید کوچکتر از سایر ستاره‌های کهکشان است. عمر این ستاره ۴٫۶ میلیارد سال است و با این حساب می‌توان گفت خورشید ستاره‌ای میان سال است. جالب است بدانید سایر ستاره‌های کهکشان به قدمت خود جهان هستند و حدود ۱۳٫۷ میلیارد سال عمر دارند. از این رو خورشید از ستاره‌های نسل دوم است. این اتفاق باعث شده است تا خورشید ستاره‌ای کامل‌تر باشد و بسیاری از مواد تشکیل دهنده آن از سایر ستاره‌هایی که دیگر وجود ندارند ساخته شده است.

خورشید در ابری از گاز و گرد و غبار شکل گرفته است. از همان ابتدا که هسته‌ آن شروع به گداختن هیدروژن و تولید هلیوم کرد این ستاره می‌درخشید. درخشش این ستاره و فرآیند تولید هلیوم در آن تا پنج میلیارد سال بعد و حتی بیشتر ادامه دارد. پس از آن هیدروژن به پایان می‌رسد و خورشید شروع به گداختن هلیوم می‌کند. در این حالت تغییرات سریع خورشید شروع می‌شود.

جو خارجی آن به شدت گسترش پیدا می‌کند و همین اتفاق باعث از بین رفتن و بلعیدن زمین می‌شود. در نهایت خورشید در حال مرگ دوباره کوچک می‌شود و به کوتوله‌ای سفید تبدیل می‌شود و تنها جو خارجی آن به صورت ابری حلقه‌ای که به آن سحابی سیاره‌نما گفته می‌شود در فضا باقی می‌ماند.

لطفا امتیاز دهید
۰
نویسنده مطلب محسن خسروجردی

بدون دیدگاه